(+31)(0)6 156 469 79 info@evavocaal.nl

,,De eerste keer dat we in ensemble zongen had ik iets van wow, lekker!”

NIJKERK – Wat hebben volleybal, Ella Fitzgerald, het Gloria van Vivaldi, World of Warcraft en het Groot Omroepkoor met elkaar gemeen? Leg het Janneke Vis voor en zij zal deze aardse zaken alle omarmen. Een volledig doorlopen studie Master Psychologie met klinkend eindresultaat leek de basis voor haar carrière, maar haar levenspad werd doorkruist door het instrument dat zij van nature bij zich draagt: de stem. Een stem in absolute topconditie die inmiddels ook klinkt bij EVA Vocaal Ensemble.  

Nijkerk is voorlopig haar domicilie. Ze heeft het er, samen met haar man Willem en dochter Eline opperbest naar haar zin. Geboren in Woerden groeide zij in haar puberjaren op in Winterswijk, studeerde psychologie in Groningen en belandde in het Amersfoortse Vathorst voordat Nijkerk in zicht kwam. O ja, ze studeerde ook nog in Den Haag.

Een wonderlijk studietraject waarbij vooralsnog alle pijlen werden gericht op een studie psychologie inclusief master. Janneke doet er uiteindelijk niks mee. ,,Tijdens de studie ontdekte ik dat ik zingen ook wel heel erg leuk vond, eerst in het Groningse studentenkoor Gica, later bij de betere koren. Ik koos voor privé-zangles. De lerares vroeg of ik nog naar het conservatorium wilde. Dat was niet echt m’n bedoeling maar het solo zingen was zo ontzettend leuk! Ik bleek er aanleg voor te hebben en heb gewoon auditie gedaan. Dus tóch voor het conservatorium afdeling klassieke zang in Groningen gekozen. De studie is afgemaakt bij het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.’’

,, Zingen had veel meer m’n passie; de Master heb ik nog wel overwogen maar ik was inmiddels tien jaar aan het studeren. Het was goed zo. Kort daarop werd ik als freelancer aangenomen bij het vanouds professionele Groot Omroepkoor.”

Auditie
,,M’n moeder zag de advertentie staan. Het eerste contact was met Susanne, die ik nog ken van mijn studententijd in Groningen. Met haar heb ik wat praktische zaken doorgenomen zoals waar en hoe vaak er gerepeteerd wordt en hoe het logistiek verloopt. De eerste rondes waren erg druk bezocht. In twintig minuten zong ik een aantal solo’s gevolgd door een paar stukken met de EVA’s. Harry van Berne was daar ook bij. De eerste keer dat we in ensemble zongen had ik iets van wow, lekker. Ging meteen goed.”

,,De tweede auditie, voor dames die door waren naar de tweede ronde, bestond uit een repetitie zoals EVA ongeveer gewend was en wij repeteerden, één per repetitie, mee. En daarna, ook niet onbelangrijk, gewoon gezellig kletsen. Je bent met een kleine groep en moet dan wel met elkaar op kunnen schieten. Je weet natuurlijk nooit waar je aan begint. Ik had Susanne al een paar jaar niet gesproken. Ik had wel eens van EVA gehoord, maar dan bestaat toch de kans dat je tegen een gezelschap aanloopt waarvan je denkt ‘Wat is dit nu weer?’ Maar het tegendeel was waar; EVA zit als gegoten.’’

Bij EVA bepaal je ’t samen
,,Iets soortgelijks als bij EVA wilde ik altijd al. Een kleiner ensemble had ook m’n voorkeur. Dat Groot Omroepkoor is prachtig, doen we hele mooie dingen mee, echt op topniveau met werelddirigenten, maar je blijft, buiten een groot orkest om, toch één van de zestig van het koor. De eigen inbreng sneeuwt daardoor een beetje onder; je kunt wel een heel mooi idee hebben over hoe je een bepaalde zin wilt brengen, maar als er 59 mensen iets anders doen , dan heb je er niet zoveel aan. En je moet vanzelfsprekend gewoon luisteren naar de dirigent. Bij EVA bepaal je ’t samen. Dat heeft toch wel m’n voorkeur.”

,,In zo’n groot koor ben je toch een beetje anoniem. Ik wil feitelijk niet één tak van sport voor 100% doen, wil het liefst én bij een koor zingen én bij een klein ensemble en ambieer ook een solocarrière. In die solocarrière richt ik me vooral op oratoria en cantates, zoals de Matthäuspassion van Bach, het Requiem van Mozart, Gloria van Vivaldi of het Stabat Mater van Pergolesi.”

Familie-orkest
,, M’n ouders zongen altijd in koren, m’n moeder nog steeds. Vader speelt piano, m’n broer accordeon, mijn zusje speelde blokfluit en ik heb cello gespeeld. Op familiedagen, rond de verjaardag van mijn oma, was er altijd sprake van een familie-orkest, dan speelden we gewoon een paar dingetjes rond het eten. Op het moment dat ze stervende was speelden we in haar kamer. Dat waren heel bijzondere momenten.”

,,Mijn dochter en man houden ook van zingen. Eline is vaak liedjes aan het zingen. Soms moet ik dan meezingen, soms mag het juist niet. Samen vinden we zingen leuk en dan doe je ’t vanzelf vaker. Thuis luister ik meestal naar jazz uit de vijftiger jaren; Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Cole Porter, of de modernere Lizz Wright. Klassiek luister ik eigenlijk vrijwel nooit; da’s meer iets van mijn man. Dan heeft hij Radio 4 aan en vraagt mij “Dit is de 8e van Dvořák, of niet?” en dan kan ik hem alleen maar schaapachtig aankijken.’’

Spelletjes
,,Genieten doe ik ook van volleybal, speel in Dames 4 van de plaatselijke volleybalvereniging. We doen ’t goed in de competitie. Bovendien miste ik het lichamelijk bezig zijn en het teamgebeuren. Maar het is ook een prima manier om mensen te leren kennen in Nijkerk. En zo nu en dan speel ik een spelletje World of Warcraft.’’